75 lat temu nasz kraj znajdował się w ogniu wojny, która 1 września 1939 r. przyszła z zachodu. 17 września inwazja nastąpiła ze wschodu. “Notę dyplomatyczną” o zamiarze wkroczenia Armii Czerwonej do Polski wręczono ambasadorowi RP w Moskwie o godz. 3:00 w dniu ataku. 

Związek Sowiecki zaatakował Polskę i tym samym dopełniał się niemiecko-sowiecki pakt. Celem tego porozumienia dwóch mocarstw było wymazanie Polski z map świata i totalna zagłada naszego narodu. Niektórzy historycy określają tamte zdarzenia jako „czwarty rozbiór Polski”. Rosjanie złamali wszystkie wcześniej zawarte umowy międzynarodowe, a wkroczenie na terytorium Polski uzasadniali ochroną życia i mienia ludności zamieszkującej w granicach II Rzeczypospolitej. Rzekomi „wyzwoliciele” faktycznie byli bezwzględnymi terrorystami, popełniali okrutne zbrodnie na cywilnej ludności, siali zniszczenie i okradali Polaków z ich mienia. Ogniwem tego tragicznego pasma zdarzeń była zbrodnia katyńska – do dzisiaj niewyjaśniony i nieosądzony mord na tysiącach Polaków.

Potem przemocą i fałszerstwami wyborczymi osadzili tzw. „władzę ludową” podporządkowaną imperium moskiewskiemu. Armia Czerwona opuściła ostatecznie Polskę dopiero 16 września 1993 r.

Tak jak 1 września, tak i dzisiaj uczcijmy pamięć tych, którzy we wrześniu 1939 roku heroicznie bronili Polski przed wojną wszczętą przez dwa imperia. Niech historia będzie nauczycielką dla każdego z nas współcześnie żyjących. Nigdy więcej wojny!

Deklaracja

w 75. rocznicę sowieckiej agresji przeciw państwom Europy środkowej

W siedemdziesiątą piątą rocznicę sowieckiego najazdu na Polskę, którym Związek Sowiecki rozpoczął swój udział w drugiej wojnie światowej i serię agresji przeciw państwom Europy środkowej – wspólnie przypominamy współodpowiedzialność ZSSR za wywołanie wojny, za układ z Niemcami hitlerowskimi o sojuszu i agresji wobec naszych państw, za okupację naszych krajów i zbrodnie, które w jej trakcie popełniono. Przypominamy, że następstwem agresji z lat 1939-40 było zniszczenie państw bałtyckich anektowanych przez ZSSR, narzucenie po 1944 kolaboracyjnych rządów innym krajom Europy środkowej oraz najazdy oraz groźby najazdów („interwencji”) w okresie powojennym. Ubolewając nad niedostatecznym sprzeciwem państw Zachodu wobec ujarzmienia narodów Europy środkowej i wschodniej, składamy dziś hołd wszystkim, którzy oddali życie w oporze wobec sowieckiej agresji i jako jej ofiary.

Wzywamy władze Unii Europejskiej i wszystkich zrzeszonych w niej państw oraz opinię publiczną jej narodów – do wypełniania obowiązku pamięci wobec walki narodów Europy środkowej i wschodniej o wolność swoją i o wolność nas wszystkich, a także do definitywnego potępienia komunizmu. Naszym wspólnym obowiązkiem, który dramatycznie aktualizuje agresja podjęta przeciw Ukrainie przez zdeklarowanych spadkobierców ZSSR, jest przeciwstawienie się próbom relatywizowania zła Związku Sowieckiego i politycznej rewitalizacji jego dziedzictwa.

Jussi Halla-aho (Finlandia)

György  Hölvényi (Węgry)

Marek Jurek (Polska)

Sandra Kalniete (Łotwa)

Krišjānis Kariņš (Łotwa)

Tunne Kelam (Estonia)

Gabrielius Landsbergis (Litwa)

Branislav Škripek (Słowacja)

László Tőkés (Rumunia)

Kazimierz Ujazdowski (Polska)

Traian Ungureanu (Rumunia)

Roberts Zīle (Łotwa)